Paul Tonino

Paul is een lange tijd werkzaam geweest in het bedrijfsleven. Sinds 2005 is hij als zelfstandige aan de slag gegaan. Naast logistiek advies en interim management heeft hij ook een re-integratieburo opgestart waarmee hij met name in opdracht van het UWV cliënten heeft mogen begeleiden richting zelfstandig ondernemerschap.

In 2009 is hij in aanraking gekomen met Paardencoaching en heeft hij ook zijn levens en zakenpartner Sylvia Bosveld ontmoet. Hij was altijd al een fanatiek ruiter en natuurlijk ook coach maar deze combinatie was destijds nieuw voor hem. Samen hebben zij Caprilli Coaching & Training opgezet. Nu, alweer 12 jaar verder, hebben zij deze organisatie laten groeien tot een toonaangevende opleider van paardencoaches en uitvoerder van re-integratie activiteiten. Waarbij de paarden uiteraard een belangrijke rol spelen.

Op de boerderij en trainingslocatie van Caprilli Coaching & Training hebben Paul en Sylvia pony’s en 3 paarden ter beschikking voor hun activiteiten 3. Dagelijks zijn zij dus met paarden en zoveel als mogelijk met paardencoaching bezig. Bijna dagelijks hebben zij groepen in huis van enthousiaste toekomstige paardencoaches. Voor de re-integratie activiteiten hebben zij een landelijk dekkend netwerk van 15 collega’s die voor Caprilli Coaching & Training de re-integratie activiteiten verzorgen.

Duidelijke stem en vertegenwoordiging van circa 1000 paardencoaches

Paul zit namens Caprilli Coaching & Training in de werkgroep. Belangrijker echter is dat hij een duidelijke stem en vertegenwoordiging wil hebben namens de circa 1000 paardencoaches in Nederland. Binnen de subwerkgroep Paarden legt hij dan ook de verbinding naar de ander collega’s in het werkveld.

Welzijn paarden, pony’s en ezels als belangrijkste drijfveer

De belangrijkste drijfveer van Paul is het welzijn van de paarden, pony’s en ezels die op enigerlei wijze ingezet worden t.b.v. mensen op een andere manier dan recreatief of sportief.  Zijn persoonlijke doel is om enerzijds bewustzijn te creëren omtrent het welzijn van de dieren en anderzijds om de branche laagdrempelig te verenigen, rekening houdend met alle verschillen die er zijn.

“Mijn uiteindelijke doel is te komen tot een uniform welzijnsprotocol dat breed wordt gedragen door de branche. Daarnaast is een overkoepelende branchevereniging het tweede doel. Ideaal gezien zou deze branchevereniging ook weer makkelijk toegankelijk moeten zijn voor alle belanghebbenden. Het mag zeker geen eliteclub worden die slechts een kleine minderheid van de branche omvat. Ik ben pas echt tevreden als we circa 70 % van de belanghebbende in deze branche een platform kunnen geven”.